12.31.2012

Annum nouum exopto mellitum ac salsum



      Miror in dies, nam noua semper disco inaudita inopinata! Crustum Natalicium quod ex melle amygdalisque confectum est apud nos notissimum nomine "Turrón", nouum inuenio confectum ex theobromate (70%) et lycopersico crepitanti et amygdalis cum pipere et praecipue... sale!  Probandumst.

      Dum delicia ex theobromate confecta probo et gusto dulciola Natalicia, dum Angelissima nobis nuntiat annum nouum 2013 in amarum uertentem simul monens 'aequilibrum' iustum et necesarium et crepitans, dum homunculi politici nobis uerba piperata dant, ego tandem omnibus uobis ominor dies futuros plenissimos amore ualetudineque bona et praesertim.... sale.

       Fruimini igitur hoc peruigilio ineuntis anni et multa gaudia uobis precor noua!
    

12.21.2012

Carmina hiemalia

Hiems imminens
palpitanti pectori
rutilae frondis 

       Abhinc aliquot hebdomades epistulam accepi cuiusdam poetae Latini Austriaci nomine Gerardus Alesius, qui mihi indicare uellet aliquid de collectionibus haicuum uariorum meis, in quibus ego ipsa eius uersiculos adhibuerim. Is quidem nonnulla haicua mutuatus erat ad exempla haicuum proponenda in 'periodico paruulo', ut eisdem eius uerbis utar, magistris linguae Latinae Austriacis destinato, quod "Circulare" inscribitur (inspicite quaeso paginam sextam). Comissimus quidem mihi fuit Gerardus, quippe qui pegmata librorum mea duobus muneribus honestauerit musicis, nempe libris natis fetura recenti apud ingenium binorum poetarum, alterum femininum, alterum masculinum, utrumque autem grauidum sale musarum:

Annae Elissae Radke et Gerardi Alesii carmina recentissima
         Hodie, cum nouum intret tempus anni quod est hiemalis (saltem apud nos Europaeos occidentalesque) et uale dicimus autumnali tempori, ad hoc celebrandum non solum haicum, ut mos est mihi, uobis affero, sed praesertim nonnullas strophas sapphicas a Gerardo Alesio concinnatas (de carminibus Annae Elissae Radke uideatis nunc hic; de quibus plura ego dicam alias), quoniam illud carminum genus hoc anno maioris pretii ac ponderis esse uideatur.

     Ecce prima oda numero XXV inscripta "Ambulatio autumnalis", quas strophas Sapphicas selegi ad autumnum uale dicendum, quod imaginem pingit uiuidam naturae semimortuae:
Pallidus quam pallidus -ach- tuetur
languidas sol deciduas frondes.
Una avis deserta comes per arva;
    cuncta vieta. 
Hic iacet moestum catuli cadaver.
Umbra iam surgens tegit ossa. Plumas
contremiscens inflat avis, mi avis dic:
     quid faciemus?         
       Alterae uero strophae Sapphicae quae etiam mihi cordi fuerunt, haec sunt numero XVIII, quae officium bene functum celebrant cuiusdam magistrae Latinae linguae (rem permiram! nam impraesentiarum haud pauci magistri uituperati sunt et plurimi contempti sumus), cuius gratia paruulum ingenium conditum est et conformatum ad maiora:

         "Lilo Ellersdorfer (1943-1990)"
Debitas multos tibi iam per annos
gratias dum reddere posse cunctor
linquis et serus venio dolore ad
   muta sepulcra. 
Tu Latine me cupidum docebas
parvulum tuque ingenium fovebas
semper adiutrix aderas egenti
    rara magistra. 
Spes fefellit vana meaque culpa
irritus fio. Cinerem tamen nunc –
si quid hoc est – adloquor atque seras
   concino grates.

     Fruimini, lectores mei, lectrices carae, hoc frigidissimo tempore brumali legentes carmina haec atque alia tepidissima.


12.16.2012

De sermone amasio


     Modo legi disticha haec a Ioachimo Du Bellay composita, dum Romae is uersabatur ab anno 1553 usque ad annum 1557, continentia in eius Elegiarum libro quae in lucem edita sunt inter alia in opere c.t. Delitiae C. poetarum Gallorum, huius superiorisque aevi illustrium (1609) necnon in libello inscripto Les amours de Faustine (1923):

Ad lectorem  
Cum tot natōrum castō sociāta cubīlī
    Mūsa sit ex nōbīs Gallica facta parēns,
Mīrāris Latiam sic nōs ardēre puellam,
    Et ueteris, Lector, rumpere iūra torī.
Gallica Mūsa mihī est, fāteor, quod nupta marītō:
    Prō Dominā colitur Mūsa Latīna mihī.
Sic igitur (dīcēs) praefertur adultera nuptae?
    Illa quidem bella est, sed magis ista placet.

      Hispanicus sermo mihi est, confiteor itidem, quasi maritus nuptae, sed qui me allicit quinque sensibus est sermo Latinus. Fortasse miremini, lectores candidi, lectrices desideratissimae, quod formosum puerum cupiditate ardeam Latium et marito anteponam amasium minus iuuenem: ille quidem uenustus est necnon uirilis, hic autem  magis me delectat utpote uirilior et tenerior et grauior numerosiorque necnon dulcior.


12.10.2012

Qua re Graecia?

Omnibus magistris dicatum a Petro Olalla 


Φιλοκαλοῦμεν γὰρ μετ' εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας (34:20)

Nam elegantiae studemus, sed cum frugalitate, 
et philosophiae incumbimus, sed sine mollitie.

[Thucydidis De Bello Peloponnesiaco Liber II, cap. 40]


[Sagunti oratio habita 27/11/2012]


________________________________________
De alphabeto Graeco et de lingua utraque (23:55)
De prima lingua uehiculari (25:40)
μηδὲν ἄγαν - γνῶθι σεαυτόν (34:50)
De spiritu Humanitatis (35:20)



12.05.2012

De mola salsa pro ture


     Hodie, me praesente, Dissertatio Doctoralis defensa est optima a Iesu Muriel sub ductu magistri Iosephi Mariae Maestre et sodalis Raphaelis Gallé, quae agebatur de opere cui titulus est Graecarum institutionum compendium a Michaele H. Ledesma Valentino medico conscriptum (Valentiae 1545). Discipulus doctorandus in studium operae strenue incumbuit et "criticam", quae dicitur, editionem confecit necnon primum in sermonem Hispanicum eam uertit. 
     Multum operae et laboris et annorum consumpsit auctor, quippe quod opus Latine Graeceque conscriptum non solum diffusum esset, sed praesertim litterae Graecae typographicae difficiliores lectu plerumque essent. Gratulor enim Iesui pro Dissertatione optima atque etiam eius moderatoribus. Professores quoque participes tribunalis iudicantis sententias protulerunt disertissimas, quibus multum didici.


      Quisnam autem sit Michael Hieronymus Ledesma, fortasse requiritis. Ecce Vincentii Pratavi Flandri carmen in auctoris encomium in calce operis:
     "Quis tu? Grammaticus. Simul Ledesma.
      Quis tu? Sum logicus. Simul Ledesma.
      Quis tu? Rhetoricus, Simul Ledesma.
      Quis tu? Philosophus. Simul Ledesma.
      Quis tu? Carminis auctor. Simul Ledesma.
      Quis tu? Sum medicus. Simul Ledesma.
      Quis tu? Graecus. Et est quoque hic Ledesma.
      Quis tu? Osor ἀσόφων. Et est Ledesma.
      Quis tu? Barbara temno. Sic Ledesma
      Quis tu? Sum ingenio acri. Et est Ledesma
      Quis tu? Lingua eloquens. Simul Ledesma
      Ast haec iuncta tenet tamen Ledesma
      Solus. Si petis, id unde? Est Ledesma."
      Quisnam edepol esse potest simul tot homines? Nemo quidem nisi humanista.

      Tandem uobis excerpsi uerba epistulae nuncupatoriae ad Dominam Mentiam a Mendoça, Calabriae Ducem et Zenetensem, quae mihi admodum placuerunt; suspicamini, lectores mei, lectrices meae, qua de causa:
"[...] Nunc uero nostrum hoc quale quale est munusculum alacri fronte, ut solita es, Sereniss(ima) Princeps, accipies, Plinianae illius sententiae non oblita, mola nempe salsa tantum eos litare, qui non habent thura. Vale."