Entradas

Mostrando las entradas etiquetadas como Aristoteles

De mammis et papillis muliebribus

Imagen
Cerevisia "Mamma" inscripta.          Nuper ex terra Belgica redii salva incolumisque una cum familia (tredecim cognatis) post varios dies peregrinans per Bruxellam et Brugas et Antuerpiam et Lovainam. Iter iucundissimum fuit, de quo hodie tantum pauca dicam, maxime de quadam cerevisia Belgica, quam illic gustavi cum filia aliisque familiaribus.      Mirati quidem sumus pro cerevisiae nomine et pittacio et imagine, qua lagoena et pocula ornabatur, scilicet mammis et papillis, tamquam si foret aliquid cottidianum et usitatum. Aliquot dies post quam in patriam Hispanicam redii, apud nos controversia quaedam orta est, quia quaedam cantatrix clarissima , dum in concentu canebat, pro mulierum dignitate coram spectatoribus contionata est et defendit libertatem palam monstrandi mammas et papillas, sicut viris haec potestas est.            Multae voces contra hanc feminam sublatae sunt ab eis qui hoc carpebant et plurima in e...

De salibus dolorem mitigantibus quasi animi medicamenta

Imagen
       Causae quae obstant quin scribam, multae sunt, inter quas autem his diebus praecipuae adsunt dolores. Cruciamenta enim non aequo animo fero pedum et crurum et lumborum. Haec est altera causa una cum visu fesso, quae procul ab ordinatro me impellit, unde nunc corpus diutius exercere conor, nam mihi confitendum est minimam vitam gymnasticam, ut ita dicam, agere.      Nihil quidem melius ad corporis dolores mitigandos quam exercitium et motus, sed ad animi dolores vel aerumnas, quae corporis doloribus saepe comitantur, nihil aliud aptius atque utilius est quam sales lingere sive serii gravesque (qui ad admirationem et iucunditatem movent) sive iocosi, ridiculi levesque (qui celerem risum excitant) quasi medicamenta, ut in quodam gregulo Herbertus Latine loquens sodalis rectissime monuit.      "Locus autem et regio quasi ridiculi —ut Cicero dixit Aristotelem nisi fallor secutus —turpitudine et deformitate quadam continetur; haec enim ...

Non coronabitur nisi qui legitime certaverit

Imagen
Haliographia               Dum his diebus calidissimis domi diutius manebam pedibus dolentibus, cuiusdam libri de sale notitiam per rete omnium gentium quaerebam (symbolam enim de candido condimento exarare conor) et casu sigillum typographicum ad Nicolai Tebaldini officinam pertinens inveni. In quo sigillo  Victoriae alatae coronam lauream et palmam portantis imaginem  inspici potest sententia conditionali negativa circumdatam hanc:                        Nisi qui legitime certaverit .         Sententia quidem trunca est, quippe cui enuntiatum primarium sive apodosis desit, quae illis temporibus procul dubio notissima esset. Discendi cupida sententiam quaesivi atque totam eam inveni dictam esse ab Apostolo in Sacris Scripturis (2 Timotheus  2, 25) hanc etiamsi non eandem:        Si autem certat quis agone, non coronatur nisi legitime...

Cassandrae Fidelis (ca. 1465-1558) oratio de laudibus litterarum

Imagen
       Abhinc fere quindecim diebus magistra Maitea Jiménez Pérez per nuntiolum electronicum me adivit, ut me certiorem faceret de Cassandrae Fidelis quadam oratione casu lecta, quam ea in sermonem Hispanicum nunc vertebat, utpote quae prudentissima ei videretur. Dum ea in studium huius orationis incumbebat, imaginem feminae illius pictam, quam infra videre potestis, invenit statimque mei recordata est, quia hanc imaginem, ut bene scitis, lectores mei candidi lectricesque fideles, in quada pagina retis omnium gentium , in qua ego scribo ut @CASFidelis atque ea ipsa ut @maiteximenez , decem iam annos ipsa usurpo.    Amica enim me rogabat, ut eius interpretationem inspicerem, nisi forte in errorem unum aut alterum incidisset, id quod toto capite libenter adnui, unde diebus post paucis per epistulam electronicam Maitea interpretationem ad me misit una cum textu Latino anno 1636 in lucem edito . Versio a magistra Jiménez pulcherrima primum (nisi fallor) ...

Tanka de antiperistasi

Imagen
       Intra spatium decem dierum Tertius conventus omnium gentium fiet de humano usu cultuque salis . In Hispania septentrionali celebrabitur, in oppido Novae Victoriae vulgo Gasteiz nuncupato. Illic nos conveniemus homines salis fautores multi et quamquam nescio quot linguae latinae cultores intersint, scientiae  saltem amatores procul dubio erunt, unde opera plurima commendabo Latine saeculo litterarum Renascentium scripta, quae de facultate salis refrigerandi potiones primum tractaverunt, ut puta, Gomesii Miedis Commentarii de sale , Blasii Villafranca Methodus refrigerandi ex vocato sale nitro vinum aquamque ac potus quodvis aliud genus (de quo discipulus quidam thesim doctoralem parat me duce), Cardani De subtilitate libri et ita porro.       Inter conventum salinas clarissimas illius loci spectaturam esse spero, quarum imagines ope lucis expressas vobis me ostensuram esse polliceor. Interim vobis offero haec carmina quae, etiamsi insulsi...

De contrariis rebus

Imagen
In honorem atque in memoriam Ioannis Vincentii et Ludouici Charlo,  quos plurimi apud nos consentiunt bonorum hominum esse optimos       Dictum exstat philosophicum idque uulgatisimum quod est "Opposita iuxta se posita magis elucescunt", cuius auctor quis sit, prorsus nescio, sed Aristoteles esse refertur, qui omnia dixisse uideatur usque ad saeculum septimum decimum. Vtcumque res sese habet, dictum hoc tritum uerissimum exsistimo, nam quid appositius declarat quid sit silentium quam strepitus, quid nox quam dies, quid uirtus quam uitium, quid palatium quam casa, quid denique mendacium quam ueritas.      Sed quamquam facilius aut celerius est inde a silentio progrediri usque ad strepitum, a nocte ire usque ad diem, a palatio intrare in casam, a uirtute incidere in uitium, ueritatem tamen statim elucescere inter obscurissima mendacia, abstrusum in profundo mihi uidetur. Magister quidem in praefatione cuiusdam libri, qui mox in lucem edetur...

De discipulis linguae Latinae quadratis

'οἷον τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα φάναι εἶναι  τετράγωνον  μεταφορά (ἄμφω γὰρ τέλεια)'          Diuturni silentii, candidi lectores, quo eram his temporibus usa, non timore aliquo, sed partim angore, partim lassitudine, finem hodiernus dies attulit, idemque initium quae uellem quaeque sentirem meo pristino more dicendi. Hodie quidem autumnus initium apud nos capit, momentum idoneum ad rumpendum post multos dies silentium spissum huius scriptorii, nam tempus anni, in quo aura acuta arbores premere quasi falce ac pannis ex aureis rubrisque foliis contextis humum induere uidetur, cor semper excitat meum, ut consilia capiam noua, quae caput autem auertere conatur in fugam.       Hodie quidem denuo pedes meos paruulos in scriptorium hoc post multos dies intrare impero, nesciente ore quid dicturum sit, sciente autem mente quid sentiat. Verba enim desunt, sensus supersunt, ut solet, mihi. Attamen breuiter nonnullas cogitationes illustrare conabor...

De gente tantum uiuente halitu et odore

Imagen
   Latine exstat locutio mira atque rara quae est 'uesci aura' uel 'uesci auris uitalibus' sensu 'uiuendi' usurpata a poetis Vergilio ac Lucretio , quod tamen mirandum non esset, utpote quibus atque pictoribus quidlibet audendi semper fuerit aequa potestas: Maro quidem concinauit uersus hos:  'quem si fata uirum seruant, si uescitur aura aetheria neque adhuc crudelibus occubat umbris" et 'superatne et uescitur aura ?' Atque etiam poeta qui  De rerum natura  cecinit, uersum panxit uerbis his: 'uides uesci uitalibus auris '      Maurus Seruius Honoratus, in Vergilii Aeneidos libros  explanauit locutionem per Plinium nostrum, cuius opusculum grammaticum de 'Dubio sermone', proh dolor, desideramus: si vescitur aura vescor illa re, ut alibi "vescitur Aeneas simul et Troiana iuventus perpetui tergo bovis et lustralibus extis". nec nos decipiat quod dicit Plinius* , ut elocutiones ex similibus formemus; na...

De pollice presso uel uerso utroque

Imagen
Imago ab Alberto Montt delineata sumpta hinc   [Verba mutata Latineque uersa sunt a me]         Placent mihi retia uel fora quae dicuntur socialia per Interrete abundantia, sed haud omnia uidelicet: Nam quamquam "homo esse naturā animal sociale" dicitur (uel potius "politicum" apud illum Philosophum, i.e πολιτικὸν ζῶον),  loca tamen ubi homines sese conueniunt, quasi Theatrum Mundi, neque aequalia neque idonea sunt ad sermones serendos. Exempli gratia, forum istum frequentatissimum "Facebook" nuncupatum mihi aliquando displicet utpote strepitosum quasi Circus Maximus atque animos oculosque saepius distrahens in res alienas; alterum autem praefero, illa scilicet quasi silua interretialis ubi auiculae diuersae minurritiones proferunt et suaues et breues.       Abhinc nonnullos dies, uerbi gratia, illo in canoro foro retiali  quidam minurriens  gratulatus est nostro Nemini etiam minurrienti, quippe qui probationem...